Menu

Rodzaje ostrzy noża

W danym artykule znajdziecie informacje na temat poszczególnych rodzajach ostrzy noża – ich opis, zastosowanie, oraz słabe i mocne strony profili głowni.

Typy głowni noża

 

Drop Point

 Drop Point to profil głowni noża, którego grzbiet noża lekko zakrzywia się ku szczytowi ostrza.

Zakrzywienie na grzbiecie ostrza typu Drop Point jest zawsze wypukłe, co odróżnia go od ostrza typu Clip Point. Ostrze Drop Point jest często stosowane w nożach myśliwskich do polowania.

Jeden z najczęstszych kształtów ostrzy, charakteryzuje się wypukłym grzbietem, którego krzywizna zaczyna się tuż u rączki i biegnie aż do końca ostrza. Pozwala to wykorzystać całą krawędź ostrza do różnych prac związanych z cięciem. Drop Point są świetne do ogólnego zastosowania i idealne dla myśliwych.

 

Clip Point

 Clip Point jest jednym z trzech najczęściej używanych typów ostrza noża (pozostałe to Drop Point i Spear Point). Ostrza w stylu Clip Point wyglądają tak, jakby miały część ostrza „obciętą”. Same wcięcie może być proste lub wklęsłe.

Tradycyjnie, grzbiet lub nieostrzona krawędź noża zaczyna się od rękojeści i ciągnie się od jednej trzeciej do jednej czwartej długości ostrza. Cienka krawędź Clip Point może zostać zaostrzona, aby utworzyć prawdziwą drugą krawędź tnącą. Jeśli grzbiet noża jest poddany ostrzeniu, zwiększa to skuteczność noża w przekłuwaniu.

Konstrukcja ostrza Clip Point sięga co najmniej czasów macedońskich. Warianty obejmują Clip Point z Kalifornii, oraz turecki Clip Point. Jedno z najbardziej rozpoznawalnych ostrzy z klipsem jest używane w słynnym nożu Bowie.

Ostrze Clip Point pozwala na szybsze, a tym samym głębsze nakłucie (Clip Point są cieńsze na grzbiecie). Nóż typu „drop point” pozwala na większą kontrolę podczas cięcia. W porównaniu z ostrzem Drop Point, Clip Point ma węższą i stosunkowo słabszą końcówkę. Clip Point jest również słabszy niż Spear Point i dlatego ten ostatni jest preferowany w przypadku większości pchających noży, takich jak sztylet.

 

Bowie

Nóż Bowie to wzór noża myśliwskiego fixed-blade stworzony przez Jamesa Blacka na początku XIX wieku dla Jima Bowie, który stał się sławny dzięki użyciu dużego noża w pojedynku znanym jako Sandbar Fight.

Od początku produkcji, nóż Bowie zawiera wiele charakterystycznych i rozpoznawalnych cech konstrukcyjnych, chociaż w powszechnym użyciu określenie to odnosi się do każdego dużego noża pochewki z poprzeczką i klipsem. Wzór noża jest nadal popularny wśród kolekcjonerów; Oprócz różnych firm produkujących nóż istnieją setki niestandardowych producentów noży produkujących Bowie i wariacje.

Nóż Bowie wywodzi się częściowo z imienia i reputacji Jamesa Bowie, znanego wojownika, który zmarł w Alamo. Historycy poważnie rozważają możliwość, że Bowie stoczył tylko jedną walkę na noże (i że nie walczył z ostrzem spełniającym współczesną definicję). Ta walka Sandbar otrzymała ogólnokrajowy rozgłos (konta w Filadelfii, Nowym Jorku i The Niles, Register of Washington, DC) w ciągu kilku miesięcy od wydarzenia. James Bowie nosił duży nóż po walce w Sandbar.

Historyczny nóż Bowie nie był pojedynczym projektem, ale był kilkakrotnie ulepszaną serią noży przez Jima Bowie na przestrzeni wielu lat. Najstarszy taki nóż, wykonany przez Jessego Clifta na prośbę brata Bowiego –  Rezina, przypominał hiszpańskie noże myśliwskie i niewiele różniły się od zwykłego noża rzeźniczego.

Zgodnie z artykułem z 1847 roku nóż Bowie został pierwotnie zaprojektowany, aby zapewnić potrzebną do noszenia, wygodną broń do walki wręcz – krótki miecz, o wiele krótszy niż szabla lub inne miecze, ale wciąż posiadający ciężkie ostrze. To ostrze podobne do tasaka miało wystarczająco dużo ciężaru, by ostrze mogło uzyskać wystarczającą siłę w ataku, jednocześnie pozwalając na użycie taktyki walki mieczem.  Do tego czasu „nóż Bowie” był już wytwarzany w różnych rozmiarach, z optymalną długością ostrza podobną do „noża do rzeźbienia”.

 

Trailing Point

Nóż z ostrzem Trailing Point jest lekkim nożem, którego tylna krawędź zakrzywia się w górę. Ostrze Trialing Point jest nazywany punktem, który biegnie wyżej niż uogólniona oś grzbietu ostrza noża.

Ostrza Trailing Point zapewniają duży zakrzywiony obszar cięcia („brzuch”) i są zoptymalizowane do krojenia lub skórowania. Oferują najostrzejszy punkt dla drobnych, delikatnych i drobnych prac, takich jak skórowanie zwierząt lub patroszenie ryb. Cięcie wykonuje się w kierunku użytkownika noża ruchem zamachowym, oddzielając skórkę od zwierzęcia lub ryby. Ostrza typu Trialing Point są najbardziej powszechne w nożasz do skórowania i nożach do filetowania.

Istnieje kilka wad ostrzy Trailing Point, z których głównym jest ich słaba końcówka. Ponieważ jest zaprojektowany do delikatnej pracy, ostrze łatwo się zgina lub łamie, jeśli zostanie użyte na twardszych materiałach. Trudno jest również umieścić je w osłonach nożowych, ponieważ końcówka musi być ostrożnie prowadzona i wsuwana w osłonę.

Duży „brzuch” jest podstawową cechą tego noża – dla myśliwych i rybaków, którzy preferują ostrze typu Trailing Point, ponieważ są one przeznaczone wyłącznie do krojenia lub skórowania.

 

Spear Point

Spear Point jest podobny do Needle Point, które jest dobre do przekłuwania. Jednak jego końcówka jest silniejsza i zawiera mały „brzuch”, który można wykorzystać do krojenia.

Spear Point to symetrycznie ostro zakończone ostrze z punktem, który jest w linii z osią środkową długiej osi ostrza. Obie krawędzie noża unoszą się i opadają w równych częściach, tworząc punkt, który wyrównuje się dokładnie z równikiem ostrza. Mogą być pojedyncze lub obosieczne, chociaż większość form ostrza Spear Point ma obosieczną konstrukcję.

Ostrza Spear Point są często używane w nożach do rzucania.

W przeciwieństwie do Needle Point, które ma bardzo ostry, ale słabą końcówkę, ostrze włóczni ma mocny punkt, który jest również wystarczająco ostry do przebijania. Jednak ostrze Spear Point dobrze nadaje się do przekłuwania, jeśli obie krawędzie są zaostrzone.

Ostrza typu Spear Point zawierają mały brzuszek, który można wykorzystać do niektórych zastosowań cięcia i krojenia, jednak brzuch jest stosunkowo niewielki w porównaniu do ostrzy w stylu Clip Point i Drop Point.

Nóż z ostrzem Spear Point to doskonały wybór dla entuzjastów noża, którzy szukają odpowiedniej równowagi pomiędzy zdolnością przekłuwania a krojeniem. Łączy w sobie ostry punkt sztyletu z siłą ostrza Drop Point, zachowując część „brzucha”, który jest używany do krojenia.

Ogólnie rzecz biorąc, jest to świetny hybrydowy projekt ostrza, który jest niezwykle funkcjonalny.

 

Dagger/Needle pointSztylet

Needle Point może być uważane za odmianę ostrza Spear Point, ale symetryczne ostrze zwęża się znacznie, tworząc końcówkę przywołującą na myśl igłę.
Needle Point to symetryczne ostrze z dwiema krawędziami, które zwężają się ostro od rękojeści ku końcowi ostrza. Ta konstrukcja zwiększa zdolność noża do przebijania i penetracji. Większość noży z ostrzem Needle Point jest wykorzystywana do walki i kłucia. Ostrze Needle Point jest również znacznie bardziej kruche niż podobne ostrza ze względu na wąski kształt.

 

 

 

 

Tanto/Chisel point

 Tantō (短刀, „krótki miecz”) to jeden z tradycyjnych japońskich mieczy (nihonto) noszonych przez klasę samurajów feudalnej Japonii. Tantō pochodzi z okresu Heian, kiedy to był głównie używany jako broń, ale którego wygląd ewoluował przez lata, by stać się bardziej ozdobny. Tantō były używane w tradycyjnych sztukach walki (tantojutsu). Termin ten odrodził się na Zachodzie od lat 80. XX wieku jako ostrze Tanto / Chisel point nowoczesnych noży taktycznych, przeznaczonych do piercingu lub kłucia.

Ostrze Chisel Point jest pojedyncze lub obosieczne o długości od 15 do 30 cm (6-12 cali, w japońskim 1 shaku). Tantō został zaprojektowany głównie do kłucia, ale krawędź może być również użyta do cięcia. Tantō są na ogół kute w stylu hira-zukuri (bez ridgeline), co oznacza, że ich boki nie mają linii grani i są prawie płaskie, w przeciwieństwie do struktury shinogi-zukuri katany. Niektóre tantō mają szczególnie grube przekroje do zadań związanych z przebijaniem zbroi i są nazywane yoroi toshi. Tantō były w większości przenoszone przez samurajów, ponieważ zwykli ludzie generalnie ich nie nosili. Kobiety czasami nosiły małe tantō zwane kaiken [7] w swoich obi głównie do samoobrony. Tantō bywa noszone jako shōtō zamiast wakizashi w daishō, zwłaszcza na polu bitwy. Przed pojawieniem się kombinacji wakizashi / tantō, typowe dla samuraja było noszenie tachi i tantō w przeciwieństwie do katany i wakizashi.

 

Spey point

Ostrze Spey Point ma najczęściej płaską krawędź, aż do końca ostrza. Grzbier noża jest również w większości płaski, ale podobnie jak krawędź, kąty w pobliżu wierzchołka noża łączą się w punkt. Rezultatem jest nóż, który ma krótki brzuch i szeroką końcówkę, co zapobiega przypadkowemu przekłuciu. Ostrza te były początkowo używane w gospodarstwach zajmujących się hodowlą bydła, ale teraz są powszechne, preferowane przez myśliwych.

Ostrze Spey Point jest ostrzem prostym, które ma nagłą, zdefiniowaną krzywą w pobliżu wierzchołka ostrza. Grzbiet noża jest przeważnie prosty, ale w pobliżu wierzchołka ostrza grzbiet odchyla się szybko w dół, aby dopasować się do zakrzywionej krawędzi i tworzy czubek ostrza. Dzięki temu czubek ostrza może być lekko rozwarty i nie powinien przypadkowo przekłuć podczas wykonywania dokładnej pracy.

 

 

Warncliffe

Ostrze Wharncliffe jest grubszym ostrzem podobnym do noży sheepsfoot, którego grzbiet zakrzywia się w kierunku końcówki dużo wcześniej, a więc pod mniejszym kątem. Ostrza te były typowo używane przez żeglarzy, ponieważ kształt końcówki został zaprojektowany, aby uniemożliwić marynarzowi na skaleczenie się nim w wyniku wstrząsów wywołanych przez fale.

Hawkbill

Ostrze typu „hawkbill” to po prostu ostrze o wklęsłej krawędzi tnącej i kształcie przypominającym pazur. Ostrza Hawkbill nie mają wypowej końcówki do przekłuwania, ale są idealne do cięcia i rzeźbienia, szczególnie długich cięć, takich jak podczas układania dywanu lub linoleum. Kształt ostrza i krawędzi tnącej pozwala łatwo ciąć materiał i zmniejsza ryzyko przypadkowego ukłucia się w przypadku ześlizgnięcia się. Ostrza Hawkbill mają długą historię wykorzystywania jako broni  we wschodnich kulturach. Hawkbill odnalazł również zastosowanie jako narzędzie obronne dzisiaj dzięki nowoczesnym ostrzom taktyczno-bojowym.

 

Sheepsfoot

Ostrze Sheepsfoot jest prawie przeciwieństwem normalnego ostrza, oferując ostrą, prostą krawędź i tępy grzbiet, który jest w większości prosty, a następnie zakrzywiony na końcu. Noże te mogą być z łatwością kontrolowane poprzez umieszczenie palców na matowym grzbiecie i początkowo służyły do przycinania kopyt u owiec. Doskonały do siekania, ale nie posiada ostrego ostrza (co może być plusem w wielu sytuacjach, ponieważ zapobiega przypadkowemu skaleczeniu). Charakterystyczna, płaska krawędź tnąca jest dobrze dopasowana, aby zapewnić wyjątkowo czyste cięcie, zwłaszcza na płaskich powierzchniach tnących.

Głównym zadaniem ostrza sheepsfoot jest cięcie i krojenie, przy jednoczesnej minimalizacji prawdopodobieństwa przypadkowego skaleczenia. Jedyną wadą tego jest brak ostrej końcówki, co również jest jedną z jego zalet.


Reklama



One Comment

Add a Comment

Twój adres email nie zostanie opublikowany.